Brak osobnego pokoju na gabinet to dziś standard w wielu mieszkaniach. Zamiast rezygnować z miejsca do pracy, wystarczy dobrze zaprojektować jeden kąt. Najważniejsze to oddzielić strefę pracy od wypoczynku, nawet jeśli dzielą je tylko dwa metry. Światło, dźwięk i wizualna granica robią więcej niż metraż.

Ustaw biurko tak, abyś siedział przodem do ściany, a nie do środka pokoju. Plecy osłonięte regałem albo wysokim krzesełkiem dają poczucie zamkniętej przestrzeni. Jeśli w pokoju śpi też druga osoba, warto sięgnąć po rozwiązania, które w ciągu dnia znikają. Dobrym przykładem jest łóżko chowane w szafie, które po złożeniu zostawia wolną podłogę pod biurko i krzesło. Dzięki temu wieczorem pokój wraca do funkcji sypialni, a rano znów staje się miejscem pracy.

Oświetlenie rozwiąż dwutorowo. Sufitowe światło zostaw do sprzątania, a do pracy dodaj lampkę z regulacją ramienia i ciepłą barwą. Postaw ją po przeciwnej stronie niż ręka, którą piszesz, żeby nie rzucała cienia na klawiaturę. Kable schowaj w korytku pod blatem albo w peszlu przyklejonym do ściany. Bałagan na biurku zajmuje więcej miejsca niż sam mebel, więc na koniec dnia wrzuć wszystko do jednej skrzynki, którą wsuwasz pod szafę.

Nie kupuj biurka głębszego niż 60 cm, jeśli pokój ma mniej niż 12 metrów kwadratowych. Lepszy będzie blat 120 na 60 cm z jedną szufladą niż szeroka komoda, która tylko zbiera rzeczy. Krzesło wybierz takie, które po pracy wsuwasz całkowicie pod blat. Ściana nad biurkiem może pełnić rolę tablicy korkowej albo magnetycznej, ale trzymaj na niej wyłącznie to, czego używasz codziennie. Resztę papierów przenieś do segregatora ustawionego pionowo na parapecie lub w szafie.